De ordonnans (1962)
At the Drop of a Head L' ordonnance CAFE ZONDER BIER
Countries
België
Languages
ENG, Nederlandse versie
Gauge
35mm
Silent/Sound
Geluidsfilm
Regisseurs
Cast
- Bobbejaan Schoepen (Bobbejaan)
- Denise De Weerdt (Francine)
- Eve Eden (Colette)
- Ivonne Lex (Bella/Arabella)
- Roger Coorens (Fred)
- Charles Janssens (Uitbater vlooienspel)
- Nand Buyl (Uitbater vlooienspel)
- Dries Wieme (Professor-Nederlandse versie)
- Charles Frank (Professor-Engelse versie)
- Nini De Boël (Dame)
- Louisa Lausanne (Dame)
- Ann Petersen (Secretaresse)
- Co Flower (Cafébazin)
- Jos Van der Smissen (Circusdirecteur)
- Marcel Hendrickx (Circusomroeper)
- Tony Bell (Theaterdirecteur)
- Willy Van Heesvelde (Napoleon)
- Bob Löwenstein (Korporaal)
- Jan Matterne (Officier)
- Paul Vandevelde (Politieagent)
- Louis Barret (Raadsheer)
- Les Cousins (Kandidaten)
- Huib Van Hellem (Badmeester)
- Jaak De Voght (Impressario)
Productie
Landen
België
Over deze film
Het eerste megalomane, lichtjes Hollywoodiaanse Vlaamse filmproject was De ordonnans, gemaakt met een naar de toen heersende normen enorm budget van 2,5 miljoen BF. Een van de voornaamste financiers van deze ambitieuze cocktail van een operette, een vaudeville, een avonturenfilm en een sf-parodie was de populaire schlagerzanger Bobbejaan Schoepen, die zelf ook de hoofdrol voor zijn rekening nam en werd bijgestaan door een schare bekende Vlaamse acteurs. Deze muzikale klucht speelt in op het klassieke thema van de terugreis in de tijd: de zingende salooncowboy Schoepen wordt door een teletijdmachine naar 1801 geflasht, waar hij als ordonnans van Napoleon optreedt. Financiers Schoepen, Jaak Verdyck en Jaak Kluger zagen de zaken groots en beoogden een internationaal exportproduct. Daarom tekenden ze een contract met de Amerikaanse regisseur Bill Edwards, de Engelse actrice Eve Eden en een professionele crew van Britse technici. Een Engelse dubbing moest bovendien garant staan voor een kans op distributie in het buitenland. De problemen en het werk sleepten echter aan, mede door geldgebrek, en na twee volle jaren werd uiteindelijk een beroep gedaan op de Britse cineast Charles Frank om de zaak te redden. Er werden enkele nieuwe scènes ingeblikt, terwijl andere in de vuilnisbak belandden. De film werd tenslotte in Duitsland afgewerkt, nadat Jef Bruyninckx nog enige orde in de chaos had proberen te scheppen. De ordonnans - de oorspronkelijke titel luidde Café zonder bier - draaide drie dagen in de Antwerpse bioscopen en was de laatste Vlaamse filmkomedie die zonder overheidssubsidies tot stand kwam.
