Just Friends (1993)

Ook al is dit zijn eerste langspeelfilm, Marc-Henri Wajnberg is (net als zijn broer) reeds lange tijd in de filmwereld actief. Als acteurs, regisseurs, producenten, documentaristen, scenaristen, makers van clips en komieken, hadden de Wajnbrosse-broers (met Marc-Henri op kop) tot dusver vooral hun voorkeur voor het burleske aangetoond. Veel van hun ideeën werden dan ook als onmogelijk afgedaan, en ook Just Friends kwam niet vlot van de grond. Maar de film genoot succes bij de critici en op commercieel gebied, want het publiek kwam duidelijk aan zijn trekken. Het thema is jazz, de bebop, in een tijd waarin deze muziekvorm in Europa nog in de kinderschoenen stond en door de brave burger als "ketelmuziek" werd beschouwd. Het verhaal speelt zich af in Antwerpen in 1959. Jack, een geïnspireerd saxofonist, heeft een groepje opgericht. Hij leeft als een bohémien, wat in artiestentermen neerkomt op creatieve ellende, en droomt ervan naar Amerika te trekken om de groten der aarde te ontmoeten. Vier personages dragen het verhaal: Jack, die overleeft als dokwerker; zijn al even marginale vriend-beeldhouwer; Lucy, model aan de academie en twistappel tussen de twee vrienden en een knap blueszangeresje. Twee mannen, twee vrouwen. Het amoureuze schaakspel dat hieruit volgt, vormt de uiterlijke intrige. Maar de ware zin van het verhaal is de muziek, die Jack voor zijn rekening neemt. Het scenario is sterk en bevat een uitgangspunt, onverwachte wendingen en plots omslaande omstandigheden, een beschrijving van de personages, het doel, emotioneel geladen sleutelscènes en een open einde. De verdienste van Wajnberg was al deze klassieke vertelsituaties met brio uit te spelen.