Le crabe aux pinces d'or (1947)

Na de oorlog nam de sage van de {Avonturen van Kuifje} een hoge vlucht: sinds 1930 waren een twaalftal albums verschenen, vanaf september 1946 werd ook een weekblad uitgegeven (dat een waanzinnig succes kende) en een jaar later kwam de eerste langspeelfilm uit gewijd aan de held van Hergé. De realisatrice, Claude Misonne, was geen onbekende op het gebied van de tekenfilm: ze had reeds talrijke reclamespots en korte sprookjes op haar actief, met als personages kleine poppen met ronde en gladde hoofdjes (die ze later samen met levende acteurs zou ensceneren), geanimeerd door haar man Joâo Michiels. {Le crabe aux pinces d'or}, de negende door Hergé getekende episode, verscheen in afleveringen vanaf oktober 1940 en als album in 1941 (vanaf 1943 in kleurendruk). Kuifje en Bobbie zitten opiumhandelaars op de hielen - van de Middellandse Zee tot de Sahara - en worden daarin bijgestaan door Jansen en Janssen, maar vooral door de stormachtige kapitein Haddock (hier voor het eerst te zien), een onverbeterlijke dronkaard wiens scheldproza en krachttermen steevast van de partij zouden zijn in volgende afleveringen. De film (in zwart-wit) lijdt uiteraard onder de onmogelijke transponering van een stripverhaal, waar statische beelden de sleutelmomenten weergeven, in een tekenfilm, met onhandige, gekunstelde bewegingen en menselijke stemmen (die toebehoren aan stijve poppengezichten). De jonge toeschouwers waren echter volkomen gefascineerd door hun vertrouwde helden (alsook door enkele Oosterse scènes te midden van schitterende decors), maar Claude Misonne waagde zich alvast geen tweede maal aan een langspeelfilm.