Le maître de musique (1988)
The Music Teacher De muziekleraar
Countries
België
Languages
FR
Colour Type
Kleur
Gauge
35mm
Silent/Sound
Geluidsfilm
Regisseurs
Cast
- José Van Dam (Joachim Dellayrac)
- Ann Roussel (Sophie)
- Philippe Volter (Jean)
- Sylvie Fennec (Estelle)
- Patrick Bauchau (Le prince Scotti)
- Johan Leysen (François)
- Marc Schreiber (Arcas)
- Alain Carré (L'intendant)
- David Ashman (Un critique anglais)
- Jeannette Bakker (La diva)
- Bob Bender (Un critique anglais)
- Philippe Drecq (La dandy)
- Jonathan Fox (Un critique anglais)
- Jean Gérardy (Le vieil homme)
- Yvette Merlin (Louise)
- Carlos Moens (Le cocher)
- Jean Musin (Lhomond)
- Jean-Louis Sbille (Un critique)
- Jean-Pierre Valère (Le jardinier)
- Daniel Vos (Le commandant)
- Ulysse Waterlot (Le chef d'orchestre)
Landen
België
Over deze film
Voormalig tv-regisseur Gérard Corbiau, maker van muziekreportages, zocht zijn inspiratie voor zijn eerste speelfilm, naar een oorspronkelijk idee van Luc Jabon, eveneens in de muziek. Zijn lineaire verhaal is opgevat als een aaneenschakeling van concerto's en zangscènes. Een befaamd zanger (rol van José Van Dam) besluit op het toppunt van zijn roem zich terug te trekken op het platteland om er zich toe te leggen op de muzikale vorming van twee studenten: een hoogbegaafde jonge vrouw en een jongeman die hij toevallig heeft ontmoet. De opleiding vergt het uiterste van zijn leerlingen, die als een soort vocale atleten lange dagen moeten oefenen. Tussen de personages ontstaan sentimentele spanningen, tot op een gegeven dag een aristocratische melomaan de maestro uitdaagt voor een zangduel tussen de twee leerlingen en de leerlingen die hij zelf heeft opgeleid. Dit vocale toernooi wordt met brio gefilmd als een muzikale thriller. De twee leerlingen komen, zoals te voorzien is, als winnaars uit de strijd, maar de leermeester overleeft het duel niet. Corbiau legt veel raffinement aan de dag in de aankleding van zijn verhaal, dat speelt in 1900. De decors en de kostumering zijn treffend weergegeven; de scènes in de salon en in het theater ademen een Proustiaanse sfeer uit. De muziek speelt ontegenzeggelijk de hoofdrol, met schitterende aria's. Deze cultureel hoogstaande film kreeg een Oscarnominatie en werd zeer goed ontvangen, hetgeen mede bijdroeg tot een klimaat van groeiend vertrouwen en enthousiasme voor de film van die jaren.
