Le toubib, médecin du gang (1955)

Tussen 1955 en 1964 slaagt één enkele Belgische regisseur erin een totaal van 7 langspeelfilms te draaien (zowel in eigen land als in Frankrijk) alvorens de film voorgoed te laten varen: de verrassende Yvan Govar. Geboren in 1935 te Brussel als zoon van een schilder, debuteert hij op jonge leeftijd bij het gezelschap Renaud-Barrault. Gedurende 3 jaar speelt hij in Parijs en elders in de wereld, waarna hij naar België terugkeert om er zijn passie ("zijn ziekte" naar eigen zeggen) voor de film te bevredigen. Fysisch herinnert hij aan Orson Welles: een kleurrijke filmheld van meer dan 100 kilo. Wanneer Govar in 1955, amper 20 jaar oud, zijn eerste grote film uitbrengt, verkondigt hij Europa's jongste regisseur te zijn. Le toubib geldt als een 100% Belgische film. Alle spelers komen uit de meest prestigieuze Brusselse gezelschappen, van Raoul De Manez tot Georges Randax of Roger Dutoit. Zij omgeven Yvan Govar, die een gangsterrol vertolkt, in een film waarvoor hij zelf het scenario en de dialogen heeft geschreven. Helaas is het onderwerp weinig origineel: een politiefilm over een aan lager wal geraakte geneesheer, "dokter" geworden van een bende schooiers en opgejaagd door een koppige ordehandhaver. Resultaat van deze plot is de voorspelbare wirwar van vuurgevechten, afrekeningen, achtervolgingen en een overval op een fabriek. Verder wordt de kijker vergast op een riskante ingreep op een gewonde bandiet, een vamp-verklikster en een snuifje strip-tease, maar dit alles brengt weinig dynamisme in de film, gemaakt door een verwarde maar bezielde beginneling die zich onmiddellijk aan een nieuwe prent waagde.