Verbrande Brug (1975)

Producente Jacqueline Pierreux nam eens te meer het risico een debuterende cineast te steunen. Verbrande Brug is het indrukwekkende langspeelfilmdebuut van documentarist en Fugitive Cinema-kompaan van het eerste uur Guido Henderickx. Henderickx en de auteur Marcel Van Maele zochten een locatie uit en logeerden twee maanden in het Grimbergse industriële gehucht Verbrande Brug om een scenario op maat van het decor te schrijven. In Verbrande Brug, aan de Willebroekse Vaart, worden vier mensen (in lang aangehouden shots) met elkaar geconfronteerd. Na een jarenlange afwezigheid slaat waarzegster Lola haar tenten weer op in Verbrande Brug, samen met haar gezel Louis. Op de hoek van het plein waar de kermis staat, bevindt zich een café uitgebaat door Charel. Diens vrouw Monique heeft ooit een verhouding gehad met Louis, waar een kind uit voortkwam. De poppen gaan aan het dansen wanneer zij opnieuw toenadering zoekt tot Louis, en Lola de onzekere situatie tracht op te klaren. De wrijvingen bereiken hun hoogtepunt op een deprimerend dronkemansfeest. De dagelijkse spanningen en frustraties en de uitzichtloosheid van hun (arbeiders)bestaan komen tot uitbarsting. Maar na de storm gaat het leven gewoon door als altijd. Er wordt zeer sterk geacteerd door Jan Decleir, Doris Arden, Yves Beneyton en ook Malka Ribovska, hier in een bijrol. Guido Henderickx, die zich voor dit debuut vaagweg liet inspireren op films als Five Easy Pieces, kon rekenen op een zeer gunstig gezinde pers maar viel helaas nergens in de prijzen.