Zaman (1983)

Deze derde film van regisseur Patrick Le Bon was een aangename verrassing en een nieuw geluid in de Vlaamse filmwereld. Nooit eerder was het (Antwerpse) politiemilieu op zo'n sociaal voelende wijze in beeld gebracht. Patrick Le Bon en Paul Koeck, het duo dat ook tekende voor Hellegat, schreven samen een vlot scenario rond de figuur van Zaman, een rechercheur van de Antwerpse politiedienst die het niet alleen moeilijk heeft in zijn beroepsleven, maar ook op het thuisfront met problemen kampt. Zamans brigadepartner haakt af en hij tracht zijn familiale problemen te vergeten door zich op zijn werk te storten. Wanneer hij wordt gekoppeld aan een nieuwe, overmoedige collega, verliest hij de greep op het onderzoek. Deze tegenslag drukt zwaar op zijn huwelijksleven. Als zijn partner dan nog door een beoordelingsfout van hem door misdadigers verwond wordt, beseft hij dat hij de zaken anders moet aanpakken. Hij komt een zwendelzaak op het spoor en wil, ondanks tegenwerking van de hiërachie, niet aleen het kleine grut aanpakken, maar ook de "grote vis" binnenhalen. Marc Janssen, uitstekend als Zaman, en Herbert Flack, als zijn soms wat onhandige politiepartner, dragen voortreffelijk de film. De dialogen zijn voor een keer niet literair geïnspireerd en op een enkel detail na uitstekend. De beschrijving van het milieu, het menselijke gelaat van de politie en de moeilijke situaties waarin rechercheurs moeten werken, zijn overtuigend weergegeven. Kortom, de film had meer kansen moeten krijgen in de bioscoop. De sterke milieuschildering kreeg later wel onrechtsreeks navolging in de succesvolle BRTN-serie {Langs de kade}.