Zware jongens (1984)

Bekend van de televisie en hun tournees door het Vlaamse land, waren de komieken Gaston Berghmans en Leo Martin als duo vreemd genoeg nooit voor een langspeelfilm gevraagd. In De Witte van Sichem van Robbe de Hert speelden ze slechts een gastrolletje. Toen de Hert ze tijdens de voorbereidingen voor De onheilsbode (later omgedoopt tot Trouble in Paradise) opnieuw aanzocht voor een kleine rol, weigerden ze: waarom geen film met hen als centraal acteursduo? Robbe de Hert deed voor het scenario een beroep op Pierre Platteau, maar de samenwerking was onbevredigend en uiteindelijk herschreef hij zelf het hele verhaal. Een brandkastkraker (Gaston) en een oplichter (Leo) verzeilen per toeval samen in de gevangenis. Er volgt een uitbraakpoging, die aanleiding geeft tot een aantal hilarische scènes (waaronder deze met Gaston die als winkeljuffrouw in een Antwerpse supermarkt margarine verkoopt om de achtervolgers op het verkeerde been te zetten). Voor het overige is de film een samenraapsel van humoristische sketches op het niveau van de bekende zaalshows van het lolbroekenduo, met als finale een achtervolgingsscène die wel eindeloos lijkt te duren. Zware jongens deed het niettemin erg goed aan de kassa, zodat een vervolg, met nog een schare flauwe grappen, onvermijdelijk werd: Paniekzaaiers (Patrick Le Bon) en vervolgens Gaston en Leo in Hong Kong (Paul Cammermans). Met Zware jongens vond Robbe de Hert, na een reeks geëngageerde en pamflettistische films, aansluiting bij een in de Vlaamse film reeds lang gevestigde traditie van succesrijke kluchten met Antwerpse komieken.