Australia (1989)

Dit was de eerste langspeelfilm van Jean-Jacques Andrien met internationale ambities en twee topacteurs in de rolverdeling. Toch blijft de regisseur met Australia trouw aan zijn wortels (Verviers), zijn eigenheid (intimiteit, intensiteit), zijn thema's (het thuishoren versus de verbanning, het onvermogen tot en het verlangen naar communicatie, de noodzaak om te getuigen van economische of culturele omwentelingen en stukgelopen relaties). In de jaren 50-60 staat de wolindustrie in Verviers er slecht voor. De grote familiebedrijven waren niet voorbereid op de internationale concurrentie van een almaar competitievere markt. Ze hadden altijd kunnen vertrouwen op hun knowhow en doezelden weg in hun comfortabele positie. Dan wordt de verstoten zoon teruggehaald om de zaak te redden. Twee broers, een die van elders komt (Australië) en een die altijd gebleven is, komen weer bij elkaar. De ontknoping laat hun lotsbestemming open. Het verhaal gaat passionele scènes of confrontaties niet uit de weg. Handelingen en beslissingen worden niet weergegeven door een commentaarstem noch gesuggereerd in gevoelens of ontmoetingen. Rest een zekere stijfheid of broosheid van de scènes, maar die is kenmerkend voor de stijl van Andrien, waarin het getoonde slechts de buitenkant van de dingen is. De essentie speelt zich buiten beeld af, in een verbazend diepgaande wisselwerking tussen cineast, acteur, personage en toeschouwer. De duur van de shots, de plaatsing in de ruimte (het Waalse landschap of de Australische bush), de fragmentarische gesprekken en de schroom van de personages laten, net als bij Tarkovski, de verbeelding de vrije loop en overstijgen de directe verklaring.