Camera sutra of de bleekgezichten (1972-1973)
Suckers to Suffer About in a Camera Sutra Camera sutra ou les peaux pâles
Countries
België, Netherlands
Languages
NL
Colour Type
Zwart Wit & Kleur
Gauge
16mm
Silent/Sound
Geluidsfilm
Regisseurs
Cast
- Robbe de Hert (Robbe)
- Dora Van der Groen (Moeder)
- Paul 's Jongers (Bisschop)
- Guido Claus (Secretaris van de Bisschop)
- Ivo Pauwels (Legerofficier)
- Jos de Hert (Uncle Sam)
- Rufus J. Bohez (Huurling)
- Jaak Boon (Wielrenner)
- Frieda Pittoors
- Fred Van Kuyk
- Ida Dequeecker
- Reinhilde Decleir
- Leo Madder
- Dirk Everaert
- Frans Smolders
- Michel Mazgani
- Freddy Beyns
- John Van Gestel
- Piet Raes
- José Torrez
- Maria Torrez
- Herwig Lerouge
- Jeanine De Roef
- Guido Van Zieleghem
- Paul Verbraeken
- Rita Heirman
- Rudi Torck
- Danielle Petit-Jean
- Jan Noe
- Jacques Vandenbergh
- Willy Cambronne
- Brian Fiddleman
- Jacky Adriaansen
- Hugo Ceulemans
- Otto Claus
Productie
- Fugitive Cinema (Antwerpen)
Landen
België, Netherlands
Over deze film
Robbe de Hert was net dertig toen hij met Camera sutra of de bleekgezichten vorm gaf aan zijn revolutionaire ideeën. Maar hij had heel wat tijd nodig om een werkbaar concept uit te broeden. Jarenlang liet hij losse ideeën en vondsten door zijn vingers gaan, kneedde hij voorstellen van vrienden en collega's, tot de Selectiecommissie over de brug kwam met subsidies en de Hert zich met hart en ziel stortte op een gestructureerd scenario. Het werd een film in twee delen. De toeschouwer krijgt eerst een montage te zien van archiefbeelden, nieuwsberichten en semi-fictionele reconstructies die een beeld geven van een conventioneel land met conventionele festiviteiten en gebeurtenissen, van wielerkoersen tot bierfeesten, van de IJzerbedevaart tot de eerste schooldag. Het vredige België anno 1970. In het tweede deel van de film echter spuwt de Hert, vanuit een soort puberale revolte, zijn haat uit op dat ogenschijnlijk land van peis en vree, waar onderhuids niets dan machtsvertoon en onrechtvaardigheid broeit. De reportagebeelden hebben hier plaats gemaakt voor een stuk fictie, met "Robbe-de-Herten" in de hoofdrol die gewapenderhand door het land trekken en hun revolte uiten tegen school en leger, tegen de kuddegeest en het systeem. Een als pamflet vermomd zelfportret van de "angry young man" de Hert. Camera sutra of de bleekgezichten werd een eerste maal vertoond op het festival van Mannheim in 1972, in zijn oorspronkelijke lengte van 130 minuten. Te lang, vond de Hert, en de film werd opnieuw gemonteerd en ingekort tot 95 minuten. In deze kortere versie reisde hij diverse Europese festivals af en werd er gelauwerd met allerhande onderscheidingen.
