De Witte van Sichem (1980)

Volgens de legende vroeg in 1979 filmproducent Henk Van Soom, in een of ander café, aan Robbe de Hert wie een remake van Vlaanderens meest succesvolle film De Witte zou kunnen draaien. Niet zonder eigendunk antwoordde laatstgenoemde: "Ik!" En toegegeven, De Witte van Sichem werd, net als de eerste versie uit 1934 van Jan Vanderheyden, een groot succes dat lang aan de top stond van de Vlaamse box-office. De film was meteen ook de kampioen van het zogenaamde "wonderlijke jaar van de Vlaamse film" (1980), waarin maar liefst vier films van jonge regisseurs in de zalen kwamen. Naast De Witte waren dat Hellegat van Patrick Le Bon, De proefkonijnen van Guido Henderickx en Slachtvee van Patrick Conrad. Ernest Claes' bekende roman was altijd al een onovertroffen favoriet van de Vlaamse schooljeugd en ook de oorspronkelijke versie uit 1934 werd meermaals met succes heruitgebracht. De auteurs van deze remake (Louis-Paul Boon, Fernand Auwera, Gaston Durnez en Robbe de Hert) beperkten zich echter niet tot een eenvoudige bewerking van het verhaal van {De Witte}. Ze plukten anekdotes uit andere verhalen en plaatsten de gebeurtenissen in een precieze sociale context: einde 19de eeuw, de opkomst van het socialisme. Het Vlaamse platteland wordt heel wat minder idyllisch afgeschilderd dan in boerenfilms als Pallieter of De vlaschaard. "De Witte" is een belhamel uit een kapot gewerkt, arm boerengezin, waar hij meer slaag krijgt dan eten. Maar bovenal blijft De Witte van Sichem een verhaal over een kleine rebel, gepersonifieerd door Eric Clerckx als het alter ego van Robbe de Hert.