Farinelli il castrato (1994)

Na Le maître de musique, een film die een opsteker was voor de nationale box-office en op veel belangstelling kon rekenen in het buitenland, zette Gérard Corbiau met Farinelli zijn imaginaire verkenning van de muziekwereld voort. Door het succes van zijn vorige film kon hij nu werken met een budget op maat van zijn gevoel voor weelderige mise-en-scène. Het verhaal speelt zich af in de 18de eeuw tussen Napels, Londen en Madrid en schetst de lotgevallen van Carlo Broschi, een castraat met een hemelse stem, en zijn broer Riccardo, een maniëristisch componist. Gérard en Andrée Corbiau bedachten een structuur verwant aan Formans Amadeus: boordevol conflicten, spanning en rivaliteit. De twee broers weten zich gebonden door een tragisch pact van ontmanning en roemzucht, en een vreemde gewoonte om hun vrouwen met elkaar te delen. Met Haendel raken ze verwikkeld in een niet minder passionele, maar theoretische strijd over de essentie van de muziek. Enkele, veelal pijnlijke, amoureuze intriges brengen bij dit alles een sentimentele toets aan: de onmogelijkheid van een ménage à trois. Gérard Corbiau beheerst zijn onderwerp wonderwel: de geschiedenis van de opera en het spektakel, het leven aan het hof met zijn vele kuiperijen, de castraatgezangen. De gelauwerde geluidsband kwam tot stand met de steun van het IRCAM en slaagde erin de verloren stem der castraten technologisch te reconstrueren. Gérard Corbiau oversteeg het register van de modale, pronkzuchtige kostuumfilms om een geladen drama te creëren met ontroerende, fragiele en tegelijk vurige personages.