Golden Eighties (1986)

Chantal Akerman heeft met Golden Eighties bewezen dat de musical, hoewel beschouwd als een typisch Amerikaans genre, bijval kon genieten tot in het buitenland toe en dat de Franse taal de charme ervan niet in de weg staat. Toch is het een ongebruikelijk genre voor haar: de naam Akerman wordt, onterecht, uitsluitend met experimentele film geassocieerd. Een winkelgalerij met modeboetiekjes, kapsalon en cafetaria wordt de metaforische plaats van verleiding, amoureus verkeer en verlangen. Twee verhalen over gevoel en passie lopen door elkaar: enerzijds dat van Robert, verliefd op de mooie Lili, die daar is aangesteld door Jean, terwijl Mado, de mooie kapster voor wie hij niets voelt, op hem verliefd is; anderzijds dat van Jeanne, getrouwd met een brave man die haar niet meer inspireert en die de minnaar gaat opzoeken die ze ooit verliet. Deze complexe amoureuze verwikkelingen - vol hoop en verdriet, vol onvoorziene wendingen ook - worden van commentaar voorzien door een koor van haarwassende meisjes. Bij dit alles wordt Robert ook omringd door knappe boys, die eveneens als vertrouwelingen optreden. Golden Eighties is een heerlijke film. Akerman heeft eerst gewerkt aan decor en kostuums in frisse, intense kleuren, die een microkosmos creëren vol verlangen en constante verleiding. Dan heeft ze het spel van de acteurs uitgewerkt, waarvan de bewegingen meer doen denken aan een choreografie dan aan een natuurlijke werkelijkheid. De liedjes zijn charmant en zetten de verwikkelingen in het verhaal kracht bij zonder de actie te onderbreken. Akerman heeft een ritme en spanning weten op te wekken die zorgen voor luchtigheid en nostalgie.