Hector (1987)
Countries
België, Netherlands
Languages
NL
Colour Type
Kleur
Gauge
35mm
Silent/Sound
Geluidsfilm
Regisseurs
Cast
- Urbanus (Hector)
- Sylvia Millecam (Ella Matheussen)
- Frank Aendenboom (Achiel Matheussen)
- Herbert Flack (Grégoire Ghijssels)
- Marc Van Eeghem (Jos Matheussen)
- Heyn Van der Heyden (Swa Ghijssels)
- Ann Petersen (Zuster abdis)
- Kees Hulst (Toneelregisseur)
- Josse De Pauw (Commentator)
- Fred Van Kuyk (Wedstrijdleider)
- Chris Cauwenberghs (Fietsenmaker)
- Yvonne Verbeeck (Zuster Carbon)
- Maja Van den Broecke (Ikebana)
- Duck Jetten (Ikebana)
- Cas Baas (Dokter)
- Peter Lutz (Bedrogen graaf)
- Patrick Conrad (Filmregisseur)
- Hilde Heijnen (Dienstmaagd)
- Paul Schrijvers (Toneelmeester)
- Guido Claus (Cafébaas)
- Jean Blaute (Chauffeur Fiatje)
- Jan Desmet (Caféganger)
Productie
- Multimedia (Brussel)
Landen
België, Netherlands
Over deze film
Hector is er gekomen dankzij producenten die - na het succes van de eerste twee films met Gaston Berghmans en Leo Martin - rotsvast geloofden in het "box office-potentieel" van de populaire Vlaamse komiek Urbanus (Urbain Servranckx), maar ook dankzij de ambitie van deze laatste zelf om iets met film te gaan doen. De film is een coproductie van verdeler Independent Films Distribution en producent Erwin Provoost. Deze twee hadden reeds samengewerkt aan Crazy Love, een film die Urbanus zelf erg had gewaardeerd. Kortom, het vertrouwen tussen beide partijen was groot en er werd besloten om Stijn Coninx, die tot dan actief was geweest als regieassistent voor ettelijke Vlaamse films, aan te trekken als regisseur. De uitdaging bestond erin om de karikaturale fantasiewereld die Urbanus al had neergezet op de scène en in tv-shows aan te passen aan het formaat van een langspeelfilm. Daar waar de humor van Urbanus traditioneel gericht is op provocatie van het (theater)publiek, is deze film veeleer satirisch van aard. Er werd ook een evenwicht bereikt tussen de onderliggende emotionele draad van het verhaal, de gags en het ritme van de film. Het decor en de fotografie getuigen eveneens van de nodige fantasie. Vele critici struikelden wel over de zoveelste opvoering van het typetje van de idioot met het goede hart en over de voorstelling van Vlaanderen als land van nonnenkloosters en kermiskoersen, maar het publiek ging uit de bol en maakte van Hector een verpletterend kassucces, een film die toen hij uitkwam zowel in Vlaanderen als Nederland hoger scoorde dan de Amerikaanse succesfilms van dat moment.