Het sacrament (1989)

Na het debacle van het historische spektakel De Leeuw van Vlaanderen (1984), zwoer Hugo Claus de film af. Producent Patrick Conrad deed hem zijn mening echter herzien. Claus schreef het oorspronkelijke scenario van Het sacrament in het begin van de jaren 60 voor de Nederlandse filmregisseur Fons Rademakers. Toen Rademakers van een verfilming afzag, herwerkte Claus het scenario tot de roman {Omtrent Deedee}. In 1971 maakte hij er dan weer een toneelstuk van dat de titel {Interieur} kreeg, tot het verhaal eindelijk vorm kreeg als film in 1989. In de pastorie van Kobbegem heeft jaarlijks een feest plaats ter nagedachtenis van moeder Heylen. De pastoor, de meid en de disgasten zijn de archetypische personages van wat begint als een Vlaamse volksfilm. Door de verstikkende sfeer, de onmacht tot naastenliefde, de verheerlijking van de pastoor en zijn flirt met de homoseksueel Claude, worden de maskers genadeloos afgerukt en evolueert het verhaal naar een authentieke tragedie met catharsis. Voor de structuur greep Claus duidelijk terug naar het Griekse drama, terwijl hij via de inhoud een bittere maar tegelijk onderhoudende hekeling afvuurde van de katholieke en sociale hypocrisie van het bekrompen Vlaanderen anno 1950. Het sacrament (met een budget van zo'n 40 miljoen BF) werd volledig gefinancierd door de privé-sector, met name een twintigtal zakenlui die zich hadden verenigd in de coöperatieve vennootschap Flanders Film Promotion. De film ging in wereldpremière op het Festival van Gent in oktober 1989 en werd nadien geselecteerd voor de sectie Un Certain Regard op het Festival van Cannes, terwijl Warner Bros. de film in Vlaanderen uitbracht op 15 kopieën.