L' étreinte (1968)

Het financiële succes van Cash? Cash! bracht wind in de zeilen van het duo Collet-Drouot. Een jaar later zetten beiden hun handtekening onder het scenario en de regie van L'étreinte. De twee jonge Antwerpenaars lieten het ludiek-studentikoze aspect van hun vorige film varen en wilden België's eerste erotische kwaliteitsfilm draaien. Hun inspiratie zochten ze in het bijtende {Histoire d'O}, waarna ze een verhaal opbouwden rond de groeiende dominantie van een geobsedeerde, rijke jongeman die een schuchter meisje ondergeschikt tracht te maken aan zijn eigen grillen. Als een arrogante Pygmalion zet hij haar naar zijn hand, vernedert haar, maakt haar tot een lustobject, zonder evenwel ooit haar affectie voor hem op te merken. Een lesbische ervaring zal echter de slaafse houding van de jonge vrouw omzetten in revolte: ze verlaat haar meester op de dag dat hij zijn liefde voor haar toegeeft. De hele film speelt in de beslotenheid van een luxueus huis waar het geraffineerde, psychologisch perverse ceremonieel zich ontvouwt. Geen zwepen of kettingen eigen aan het genre maar een afgemeten, geësthetiseerde erotiek zonder sensatie, en niettemin door de Belgische censuur verknipt. En nog werd er ingegrepen: het Filmfestival van Antwerpen haalde de film van de affiche en de première in Brussel kon enkel mits bescherming van het Koninklijk Belgisch Filmarchief ("Een chef-d'oeuvre dat herinnert aan het beste werk van Corman", bevestigde Jacques Ledoux), hetgeen tien jaar later ook gebeurde met L'empire des sens. Ontdaan van de polemiek en de uitspraken van de toenmalige tartuffes, en eindelijk bevrijd van zijn taboe, blijft de film alleszins nog boeien.