La Belgique martyre (1919)

Hippolyte De Kempeneer - Belgisch pionier van het bioscoopjournaal, dynamisch commercant en promotor van de Ligue du Cinéma Moral - maakte in 1919 de overstap van documentaire naar fictie. Vastbesloten munt te slaan uit goedkoop sentiment, de verheerlijking van Belgische waarden en het patriottisme tijdens de Duitse bezetting, richtte hij een kleine filmstudio op, de Compagnie Belge des Films Cinématographiques. Met een natuurlijke flair zou hij een lange reeks chauvinistische films draaien, afgewisseld met bewerkingen van populaire romans en melodrama's, waarvoor hij Brusselse podiumartiesten aanzocht. Zijn eerste productie, La Belgique martyre, werd aangekondigd als "een patriottisch drama in vijf delen, van en met Charles Tutelier". Tutelier, een theateracteur, schreef het scenario en zou later nog twee (nu verloren) films draaien: Petits Belges en Flup chasseur. Hier speelt hij een jonge Vlaamse boer die de hoede over het familiebedrijf krijgt wanneer zijn vader opgeroepen wordt. De bloeddorstige Duitsers fusilleren zijn moeder, deporteren zijn grootvader en steken het dorp in brand. De jonge Robert slaagt erin zich bij zijn vader in de loopgraven aan de IJzer te voegen. Daar zal hij de "mof" die zijn moeder liet fusilleren, vermoorden, om na de bevrijding met zijn verloofde te trouwen en de ruïne van zijn boerderij te herbouwen. Na een tussentitel ter meerdere eer en glorie van het Belgische martelaarschap ("En gij, België, sta op uit uw asch. Uw plaats is aan de spits der natiën") zien we hoe een massa figuranten het woord "Pax" vormt, net zoals in de generiek van J'accuse van Abel Gance.