La partie d'échecs (1994)

Yves Hanchar studeerde af aan de Brusselse filmschool INSAS aan het begin van de jaren 80 en draaide eerst een kortfilm, alvorens een budget van 150 miljoen BF te verzamelen (dankzij een coproductie met Frankrijk en Zwitserland) voor een ambitieuze lange debuutfilm. In de hoofdrol vinden we ex-komiek Pierre Richard als dominee, die een verwilderd kind met zelfmoordneigingen opvist. Hij ontdekt in deze jongen (Denis Lavant, de fetisj-acteur van Leos Carax, vertolkt deze rol met een haast expressionistisch vuur) een hoogbegaafd schaakgenie en trekt met hem van kasteel tot kasteel, waar hij elk toernooi zo glansrijk wint dat een rijke markiezin (Catherine Deneuve) met een passie voor het schaakspel een confrontatie opzet met de wereldkampioen. De inzet is de hand van haar eigen dochter. Het verhaal speelt zich af in de vorige eeuw, zoals de romantische schilder Caspar David Friedrich die portretteerde: vele van zijn opmerkelijke doeken worden haast letterlijk gekopieerd. Het schaakspel wordt een metafoor voor machtsspelletjes: Lavant, ruig en doodsbleek, zit tegenover een Britse dandy die ook in de liefde zijn rivaal is; de markiezin ligt in de clinch met haar dochter, die samenzweert zowel tegen haar als tegen de vlegel die men haar wil opsolferen; de Kaspar Hauser-figuur en zijn mentor worden geconfronteerd met de intriges van de rijken. De parken, het kasteel en de luxe vormen een geraffineerd decor voor dit bedrieglijke kluwen dat aan Greenaway's The Draughtsman's Contract herinnert.