La promesse (1996)

De derde langspeelfilm van Jean-Pierre en Luc Dardenne werd een van de hoogvliegers op de Quinzaine des Réalisateurs te Cannes in 1996. Succes bij zowel de critici als het grote publiek was het welverdiende resultaat voor deze film vertolkt door onbekenden en gefilmd in de arbeidersbuurten van Seraing en Luik. Kortom: een schot in de roos dat nooit in naturalisme, goedkoop sentiment, dualisme of demonstratief engagement vervalt en het niveau van Ken Loach op zijn best evenaart. Roger, een ex-arbeider overgeschakeld op zwartwerk en oplichterij, is de volmaakte koppelbaas: hij buit illegalen uit die nog hopelozer zijn dan hij en logeert ze tegen stevige prijzen in ongure kamertjes. Zijn 15-jarige zoon Igor speelt zonder veel scrupules dit spelletje mee, totdat een arbeider uit Burkina Faso bij een ongeval het leven laat en Roger de bewijzen wegmoffelt. Als echtgenote en kind van de man overkomen, komt de jongen in opstand tegen het vaderlijke gezag. Eigenlijk gaat het om twee ambiguë personages: de gepatenteerde smeerlap is tevens een bezorgd en liefdevol vader, de zoon een koppige kleine dief die zonder haatgevoelens diens autoriteit gaat betwisten om een belofte na te komen. Bijgestaan door twee voortreffelijke acteurs, plaatsen de gebroeders Dardenne hun relaas in een door crisis en industrieel verval geteisterd Wallonië: de lugubere decors zullen altijd bijblijven, en de nerveuze doch doelgerichte camera die zich er een weg door baant, registreert rechtstreeks de banaliteit van de miserie en een ontluikende bewustwording, in een jungle waar de jager waardigheid en verantwoordelijkheid ontdekt.