Le banquet des fraudeurs (1951)

The Smugglers' Banquet Het banket der smokkelaars

Countries

België, West Germany

Languages

FR, NL

Gauge

35mm

Silent/Sound

Geluidsfilm

Regisseurs

Cast

Productie

Landen

België, West Germany

Over deze film

"Het zijn de filmautoriteiten van het Marshall-plan die me het voorstel deden een documentaire te draaien over het ontstaan van de Benelux (...) Charles Spaak en ik lieten het idee van een documentaire varen vermits we dachten dat een speelfilm er beter zou in slagen het publiek te interesseren voor een ongewoon probleem" (Henri Storck). We bevinden ons in een dorpje doorkruist door drie grenzen - die van Duitsland, Nederland en België - en bewoond door drie werelden - die van de arbeiders, de douaniers en de smokkelaars... Charles Spaak bracht al deze gegevens samen in één intrige, schiep personages en situaties die hem toelieten de problemen aan te kaarten en een "boodschap" over te brengen. De dochter van de douanebeambte wordt verliefd op een smokkelaar, later op een vakbondsman; de zoon van de baas, de arbeiders en de smokkelaars spannen samen om de fabriek te redden en de douaniers en de smokkelaars gooien het op een akkoordje om de grenzen te behouden. Kortom, geschiedenis met de grote G (de oprichting van de Benelux, de blauwdruk van de Europese Unie, het trauma van de Tweede Wereldoorlog, de economische en sociale vraagstukken, het voortbestaan van de bedrijven en de strijd van de arbeiders) in een verhaal over liefde en sociale strijd, vol suspense, humor en - soms overnadrukkelijke - dialogen. Deze film (prachtig in beeld gebracht door Eugène Schuftan) bekleedt een belangrijke positie in de Belgische filmgeschiedenis als eerste lange fictiefilm van de hand van Storck, eerste grotendeels internationale naoorlogse coproductie en eerste film in een ware Europese geest.