Le conscrit (1919)

Het succes van La Belgique martyre in 1919 zette producent Hippolyte De Kempeneer ertoe aan het ingeslagen pad van het patriottisme verder te bewandelen. Hij deed een beroep op Armand Du Plessy (zijn echte naam was Armand De Prins), een ex-theaterdirecteur in het Brusselse die tijdens de oorlog in Londen en in Parijs had verbleven. Als scenarist voor Musidora en Mistinguett had hij er ook enkele langspeelfilms geregisseerd. Terug in Brussel werd Du Plessy "artistiek medewerker" van De Kempeneer en tot in 1921 zou hij ettelijke films regisseren met "een nationaal en moreel karakter", conform met de nobele principes van zijn opdrachtgever. Drie patriottische drama's van Du Plessy werden gerestaureerd, maar zes andere werken lijken voorgoed verloren: twee films die hij in 1919 draaide voor Celtic Films (La rose de la Riviera en Les trois flambeaux de la mort) en vier films gedraaid voor De Kempeneer: Fred en a une bien bonne eveneens uit 1919, en een reeks langspeelfilms: La dentellière de Bruges, La petite fille et la vieille horloge en La petite chanteuse des rues. Er waren tenslotte ook bewerkingen van twee populaire Vlaamse romans, allebei geschreven in 1850 door Hendrik Conscience: Le gentilhomme pauvre (met Jules Raucourt) en Le conscrit. Vijftig jaar voor De loteling van Roland Verhavert verfilmde Du Plessy zijn versie van de lotgevallen van een arme boer die terechtkomt in een leger dat zijn taal niet spreekt en waar hij gepest wordt en zelfs het gezichtsvermogen verliest. Deze rol wordt vertolkt door Willy Maury, een theateracteur die eerder al voor Alfred Machin had gewerkt en een halve eeuw lang succes boekte op het podium en de radio.