Le portrait de l'amiral (1919)

Toen de oorlog uitbrak werd de Fransman Alfred Machin terug naar zijn land geroepen en moest hij de Karreveld-studio, waar het merendeel van zijn Belgische films werd opgenomen, achterlaten. In die heldhaftige jaren werkte Machin samen met de dynamische André Jacquemin, die de leiding van de studio op zich nam eens het strijdgewoel geluwd was. In 1919 richtte hij er een productiemaatschappij op: Le Film Cinématographique Belge, waarvoor de Franse regisseur Maurice Le Forestier Le portrait de l'amiral draaide, een avonturendrama dat aansloeg in binnen- en buitenland. Le Forestier schreef eveneens het scenario, losjes gebaseerd op een misdaadnovelle. Een restaurateur van schilderijen ontdekt, onder een doek van recentere datum, een oud 18de-eeuws portret van een admiraal. In plaats van de handtekening van de schilder treft men echter een rebus aan; volgens de conservator van het museum zou die naar een door de zeeman verborgen schat voeren die tot op heden spoorloos is gebleven. Na vele wederwaardigheden leidt het spoor naar een smokkelaarshol, alwaar de pientere restaurateur, na een bestorming door de politie, de legendarische schat opgraaft en gelijk in het huwelijk treedt met zijn teerbeminde minnares, een jonge doch geruïneerde edelvrouw. Het spel en de jeugdige frisheid van Paule Claude als de adellijke minnares stijgen ver uit boven de acteerprestaties van de rest van de cast (met Fernande Dépernay - de moeder van Fernand Gravey en een vaste waarde in de films van de Karreveld-studio - in de rol van een voedster). Deze goedaardige film, waarvan een kopie bewaard bleef in het Koninklijk Filmarchief, laat zich met plezier bekijken.