Les opprimés (1923)

Ter inhuldiging van zijn nieuwe studio te Machelen opperde Hippolyte De Kempeneer het idee een spectaculair historisch fresco te draaien rond de Spaanse bezetting van Vlaanderen, dat geregisseerd zou worden door de Fransman Henry Roussel. Het hele plan werd uiteindelijk zonder hem verwezenlijkt door de Amerikaanse firma Paramount, die in België en Parijs over aanzienlijk kapitaal beschikte. Henry Roussel filmde de belangrijkste buitenopnamen in Gent en Veurne, met een indrukwekkend acteursbestand: André Roanne (als hertog van Hoorne), die de vedettestatus genoot sinds L'Atlantide van Jacques Feyder; de oude Maurice Schutz (als hertog van Alva), die later nog met Carl Theodor Dreyer, Henri-Georges Clouzot en Jacques Becker zou werken; en vooral de Spaanse Raquel Meller, een zangeres-danseres-actrice die ook zou schitteren in Henry Roussels twee versies van Violettes impériales en drie jaar later in Feyders Carmen. Toen was haar prijskaartje 25.000 frank per week! Ze vertolkt hier de edele Concepción uit Andalusië, verliefd op een Vlaamse edelman die door de hertog van Alva tot het schavot werd veroordeeld. De grootschalige scènes van de volksopstanden tegen de troepen van Filips II maakten van Les opprimés een van de duurste films van zijn tijd: massa's figuranten, kostuums geïnspireerd op 16de-eeuwse schilderijen, historisch meubilair, dansen en executies, dit alles luisterrijk in beeld gebracht door Jules Krüger, de toekomstige cameraman voor Abel Gance's Napoléon. Tot het verschijnen van La kermesse héroïque bleef dit de meest gedetailleerde cinematografische reconstructie van Vlaanderen onder de inquisitie.