Manneken Pis (1995)

Manneken Pis is het langverwachte langspeelfilmdebuut van Frank Van Passel, die als regieassistent actief was op verschillende sets en wiens korte films als De geur van de regen hemelhoog werden geprezen. Christophe Dirickx, die reeds met Van Passel samengewerkt had, tekende voor het scenario over de liefde die altijd te vroeg of te laat komt, nooit op tijd. Harry is een mysterieuze twintiger die in de grootstad aankomt zonder er iemand te kennen. Alleen Jeanne, een trambestuurster, lijkt oog voor hem te hebben. Harry zoekt een plaatsje in een flatgebouw en uitgerekend daar woont Jeanne, en ook een bemoeizieke conciërge. Tussen Harry en Jeanne ontstaat een romance, terwijl stilaan het verleden van Harry ontrafeld wordt. Harry's verlegenheid en onbeholpenheid blijven echter botsen met het blijmoedige karakter van Jeanne. Frank Vercruyssen en Antje De Boeck, die al als broer en zus in Daens te zien waren, vertolken op overtuigende wijze Harry en Jeanne. Ook "dame" Ann Petersen als de excentrieke conciërge vervult haar rol uitstekend. Harry's collega-afwassers, het duo Stany Crets en Wim Opbrouck, breken met hun grappen de soms wat zwaarmoedige sfeer. Qua aanpak en toon zit deze eenvoudige, intimistische film zeer goed, ook al dankzij het mooie camerawerk en de sfeervolle belichting. In de bioscoop deed de film het uitstekend, alleszins beter dan de distributeur bij aanvang verwacht had. Er werden dan ook extra kopieën in omloop gebracht. Op het Festival van Cannes kreeg Manneken Pis de Prijs van de Kritiek.