Marquis (1989)
Marquis, chien de Sade
Countries
België, France
Languages
FR
Colour Type
Kleur
Gauge
35mm
Silent/Sound
Geluidsfilm
Regisseurs
Cast
- Philippe Bizot (Marquis/Willem)
- Bien De Moor (Justine/Juliette)
- Gabrielle Van Damme (Ambert/Bernardin)
- Olivier Dechaveau (Dom Pompero/Lupino)
- Bernard Cogniaux (Gaetan de Preaubois/Orléans)
- Pierre Decuypere (Pigonou/Jacquot)
Stemmen
- François Marthouret (Marquis)
- Valérie Kling (Colin)
- Michel Robin (Ambert)
- Isabelle Canet-Wolfe (Justine)
- Vicky Messica (Dom Pompero)
- Nathalie Juvet (Juliette de Titane)
- René Lebrun (Gaetan de Preaubois/Bernardin)
- Bob Morel (Pigonou)
- Roger Crouzet (Lupino)
- Willem Holtrop (Willem Van Mandarine)
- Eric De Saria (Jacquot le fataliste)
- Henri Rubinstein (Orléans)
- Peter Fischer
- Hans Mauli
- Jacques Bouanich
- Jean-Daniel Boucry (Gardiens de prison)
- Philippe Dumond
- Serge Blumental (Clients)
Productie
- YC Alligator Film (Bruxelles)
- Constellation Production (Paris)
- Tchin Tchin Productions (Paris)
Landen
België, France
Over deze film
Veertien jaar na Souvenir of Gibraltar daagt Henri Xhonneux weer op met een meer dan ongewoon project: een fictief en subversief verhaal rond de in de Bastille opgesloten markies de Sade, met acteurs met dierenmaskers op. De vertolkingen van de hond Sade, het varken, de kabeljauw, de rondborstige koe, de rat of de haan werden niet op goed geluk gekozen, maar op basis van een algemeen toegepaste geestige symboliek. De bijtende markies heeft bij het onvermoeibaar neerpennen van zijn gestoorde oeuvre een geprivilegieerde gesprekspartner: Colin, zijn hoogsteigen penis, die zich stierlijk verveelt in deze opgelegde toestand van non-activiteit en wiens eikel een ware babbelkous blijkt. De film is een vrolijke poppenklucht die de hypocrisie van de godsdienst en de corruptie onder koningen en machthebbers aanklaagt. Juliette en Justine zijn er ook om likkebaardend enkele laatste mishandelingen te ondergaan, terwijl de ideeën van de markies door de Revolutie eindelijk hun volle libertijnse geladenheid krijgen. De onbetwiste originaliteit van deze film schiep wel enige verwarring door van de tegenstelling tussen de bewust kinderlijke regie en het erotisch-anarchistische onderwerp. Scenario en dialogen werden geleverd door Roland Topor, lid van de groep Panique en artiest-auteur van een legendarische woestheid. Maar de Sade-fans vonden dit schotschrift niet ernstig en de grappige uitspattingen stoorden de pornografen; kortom, deze klucht kan geklasseerd worden als een soort poppentheater dat men in films niet verwacht. Sommigen betreuren dat de conventionele, klassieke regie het beeldenstormende karakter van dit subversieve dierenspel niet volgde.
