Prince d'une nuit (1936)

Naast entertainers als Gaston Schoukens of Jan Vanderheyden, doken er in de jaren 30 ook cineasten op die het grote publiek een uurtje trachtten te bekoren met een hele rits Brusselse vedetten. Zo ook de Luikenaar Lambert de Braz, die zijn eerste sporen verdiende in de Franse filmstudio's om dan, na zijn Prince d'une nuit (en een zonder twijfel interessante documentaire: L'histoire des tramways en Belgique), in vergetelheid te geraken. Het ware gezicht achter deze niet onaardige komedie is echter Marcel Roels. Vóór zijn triomf in Bossemans et Coppenolle, twee jaar later, was deze kleurrijke acteur uit operette en cabaret reeds een vaste waarde in tientallen lichte komedies. Zijn scenario is een collage van het soort boulevardtheater dat hij tot succes-story verhief. Bijgestaan door de Parijse chansonnier Robert Goupil, geeft Roels gestalte aan een overspelige advocaat verliefd op een cabaretzangeresje, dat helaas getrouwd is met een Hindoe fakir. De twee kameraden raken al snel verwikkeld in een knotsgekke intrige: een wraakactie van Roels' echtgenote, hilarische dronkenschappen en een driedubbele fakirverkleedpartij! Dit alles wordt in nogal grove lijnen geschetst, in de traditie van het Brusselse Alhambra. Prince d'une nuit, opgenomen in een nieuwe studio te Etterbeek, werd genadeloos afgebroken door de critici maar kreeg veel bijval van het publiek, dat met plezier de chanteuse Germaine Broka terugzag naast de charmante Sim Viva, nog nagenietend van haar recente Hollywoodiaanse avontuur in Folies-bergère met Maurice Chevalier.