Traversées (1982)

Deze Belgisch-Tunesische coproductie gaf Mahmoud Ben Mahmoud de kans zijn eerste film te maken, die in 1982 terecht veel waardering kreeg. Het zware onderwerp wordt behandeld met een ingetogenheid die op bittere wijze de absurde positie onderstreept van de vluchteling, een thema dat begin jaren 80 nog vernieuwend was. Het is 31 december. Tussen Engeland en het continent worden twee passagiers geweigerd, eerst door de Britse en vervolgens door de Belgische autoriteiten. Ze zitten gevangen aan boord van de ferry die de twee grenzen verbindt. Ieder probeert op zijn manier te ontsnappen aan dit absurde heen en weer varen over het Kanaal, waartoe ze gedoemd zijn. De ene is van Slavische afkomst en op zoek naar "vrijheid", de andere is een rondreizende Arabier. Op beide kusten worden ze onderworpen aan politieverhoren, onbegrijpelijke administratieve pesterijen en de gebruikelijke grofheden. Bij wijze van compensatie worden ze uitgenodigd op een bespottelijke oudejaarsavond en knijpen ze er even tussenuit te Oostende... Tussen hen ontstaat geen greintje solidariteit of verbondenheid. Tot het uiterste gedreven en totaal verloren, pleegt de Slaaf uit wanhoop een onherroepelijke daad, terwijl de Arabier naar zijn ambassadeur schrijft in een laatste vergeefse poging om weer vaste grond onder de voeten te krijgen. De sobere mise-en-scène en de sterke dialogen benadrukken de wreedheid en de onmenselijkheid van zo'n uitzichtloze situatie. Dit verslag is verstoken van vals pathos of sentimentaliteit en getuigt zo van een grote geloofwaardigheid en een sfeer van verinnerlijkt geweld.