Wait Until Spring, Bandini (1989)

Na het gunstige onthaal dat Dominique Deruddere's eerste langspeelfilm Crazy Love in België en in het buitenland te beurt viel, achtte producent Erwin Provoost de tijd rijp voor een groots project. De producers van Francis Ford Coppola, Fred Roos en Tom Luddy, werden aangesproken, en zo werd een jongensdroom werkelijkheid: Deruddere zou een film draaien in Amerika. Hij speelde immers al een tijdje met het idee een verhaal te verfilmen van de Amerikaanse auteur John Fante, over een Italiaans emigrantengezin dat probeert te overleven in Colorado tijdens de winter van 1925. Wait Until Spring, Bandini is een familiekroniek, gezien door de ogen van de oudste zoon Arturo. Hij houdt van zijn vader Svevo, ook al verspeelt die zijn schaarse geld in de Imperial Pool Hall en zijn tijd bij een rijke weduwe. Zijn mooie en godvruchtige moeder laat begaan, terwijl de jonge Arturo ondanks alles de familie bij elkaar tracht te houden. Deruddere geeft treffend de armoedige sfeer weer waarin het verhaal zich afspeelt; de donkere fotografie en Angelo Badalamenti's droefgeestige soundtrack dragen hiertoe bij. Noch Coppola, noch de internationale cast - aangevoerd door Faye Dunaway, die wordt bijgestaan door een Joe Mantegna en een Ornella Muti in topvorm - konden voor enig succes van betekenis zorgen. In het land van de coproducerende Zoetrope Studios haalde de film niet eens de zalen, en ook in België bleven de opbrengsten beneden peil. Achter de schermen was zelfs wat getouwtrek nodig om subsidies in de wacht te slepen, aangezien het Vlaamse aspect van de film niet meteen in het oog sprong. De André Cavensprijs van 1989 maakte echter veel goed.